Rola sprzężenia zwrotnego w przetwarzaniu mowy

Praca omawia przetwarzanie informacji u człowieka, skupiając się na roli sprzężenia zwrotnego w mowie i języku. Ludzkie przetwarzanie informacji różni się od sztucznego znacznie.

 

Testy Ladefogeda wykazały, iż mowa i język zależą od sprzężenia zwrotnego bez wyjątku.

 

Ludzkie DNA wymaga sprzężenia komórkowego dla aktywnej proteiny, czyli codziennego funkcjonowania.

 

W testach na wolontariuszach, ludzka wytrzymałość na ograniczanie sprzężenia zwrotnego okazała się niższa niż na ograniczanie pożywienia.

 

Nie tylko na tych podstawach można postulować, iż rola sprzężenia zwrotnego w ludzkim przetwarzaniu mowy jest zbliżona do popędowej.

 

Obroniłam pracę w roku 2000, na UNIWERSYTECIE IM. ADAMA MICKIEWICZA w Poznaniu, w Polsce, zdobywając tytuł magister w angielskim amerykańskim, specjalność psycholingwistyka.

 

Pojęcie przetwarzania mowy nie implikuje, iż ludzie tylko operują na danych wejściowych czy wyjściowych. Człowiek jest zdolny tworzyć własny dyskurs. Nasze ludzkie mówienie, czy pisanie — tak samo, jak czytanie czy rozumienie ze słuchu — zależy jednak od przetwarzania neuronalnego.

 

Jako model matematyczny, HIPOTEZA HODGKINA I HUXLEYA straciła na wadze w badaniach neurofizjologicznych.

 

Pozostaje potwierdzoną przez ERWINA NEHERA, BERTA SAKMANNA i RODERICKA MACKINNONA teoria, iż membrany komórkowe mają jonowe kanaliki. Sprzężenie komórkowe i systemiczne to fakt.

 

Możemy rozumować o sprzężeniu zwrotnym na przykładzie. Powiedzmy, iż rozmawiamy z kimś i owa osoba prosi nas o założenie słuchawek, dla kontynuacji przy ograniczeniu słuchu.

 

Ażeby mówić dalej, odruchowo podnieślibyśmy nieco głos, chyba że mielibyśmy przećwiczone unikanie tej reakcji.

 

Mówienie głośno byłoby intuicyjną kompensacją ograniczenia w sprzężeniu słuchowym. Nauczenie się mówić cicho, pomimo przeszkody w słyszeniu, także potrzebuje sprzężenia zwrotnego.

 

U osób o odmienionych zasobach kognitywnych, zakłócenie sprzężenia może skutkować zachowaniami impulsywnymi lub bliskimi popędowym. To u osób nieupośledzonych wewnętrzny wymóg sprzężenia naturalnego tylko zbliża się do popędu.

 

Obserwacja ta ma na celu wskazanie czynnika, a nie usprawiedliwianie wszelkich ludzkich działań.

 

PROFESOR STANISŁAW PUPPEL z uniwersytetu imienia Adama Mickiewicza ogólnie wspomniał ten temat na zajęciach, w roku 1993. Ja zaczęłam pisać w 1999, a obroniłam w roku 2000, zdobywając mój tytuł magister filologii angielskiej, o specjalizacji w amerykańskim angielskim i PSYCHOLINGWISTYCE.

 

Pan Puppel był profesorem nadzorującym. Druk ma być moją prezentacją autorską, z przypisami.

 

Praca podejmuje temat sprzężenia jako zjawiska biologicznego na poziomie komórkowym, bada efekty zapętlone w ludzkim układzie nerwowym, oraz analizuje ich znaczenie w ludzkiej psychologii, uczeniu się, posługiwaniu się, lub niedoborze mowy.

 

Pojęcie sprawności sprzężonej (ang. feedback performance) oznacza zdolność zapętloną. Nie odnosi się do zachowań związanych z oceną czy opinią, jak mowa codzienna mogłaby sugerować.

 

Pojęcie popędu nie obejmuje funkcji zorientowanych seksualnie. Praca rozpatruje ludzkie struktury neuronalne, mięśniowe, oraz kognitywne pod względami ściśle lingwistycznymi.

 

WPROWADZENIE

Jako wymóg wstępny dla umiejętności logicznych i szkolnych, ludzkie przetwarzanie językowe da się postrzegać jako ludzkie przetwarzanie informacji.[1] Chociaż analiza takiego przetwarzania potrzebuje pojęć systemu, programu, oraz opcji, terminy korelatywne z naukami komputerowymi nie muszą nasuwać bliskiego przyrównania, gdyż język naturalny pozostaje zakresem wprawy nieopanowanym przez parsowanie sztuczne.[2] Takoż ludzka neurofizjologia jest odniesieniem prymarnym[3] w następującym dyskursie o roli sprzężenia zwrotnego w ludzkiej umiejętności językowej.

 

Język naturalny pozostaje zakresem wprawy nieopanowanym przez parsowanie sztuczne. Sophia to tylko urządzenie wejście-wyjście (ang. input-output device), zdolne wymieniać się leksemami i reagować rutynami językowymi.

Ja robotyką nie interesowałam się nigdy, a Sophia to dla mnie ono, rzecz o żeńskim nazwaniu.

 

Zaobserwowano względem organizmów żywych, iż używają dla wzrostu i trwania zakodowanej w DNA informacji. Owe genetyczne kody zostały porównane do programów (Young, 1984), gdzie program pojmować można jako systematyczny plan dla automatycznego rozwiązania problemu (Nieskrócony Słownik Encyklopedyczny Webstera, 1989). Przesłanką dalszą jest, iż organizmy biologiczne są zależne w swej aktywności, od rozwoju oraz ciągłej odnowy swych struktur wewnętrznych (Young, 1984). Zadanie podtrzymywania homeostazy[4], która wymaga doboru oraz wymiany substancji w otoczeniu, może być przykładem problemu[5] dla programów biologicznych jak tutaj opisywane.

 

Ów systemiczny[6] dobór oraz wymiana dotyczy pojedynczej komórki, tudzież struktur złożonych, jak istoty ludzkie; przykładem programu biologicznego może być wzorzec DNA dla produkcji proteiny aktywnej. Co ważne, względem aktywacji stwierdza się zależność nawet podstawowych programów komórkowych od sprzężenia (Vander i inni, 1985), gdzie definicją sprzężenia zwrotnego jest powrót części informacji wyjściowej jako wejściowa (Nieskrócony Słownik Encyklopedyczny Webstera, 1989).

 

Wyróżnia się procesy sprzężenia dodatniego i ujemnego; pierwsze, znane też jako regenerujące, wspiera informację wejściową; to drugie jej przeciwdziała, skąd termin alternatywny „sprzężenie hamujące”. Dopuszczając zachowania wyuczone, elementarne funkcjonowanie neuronalne łączy się w schemata.[7] Argumentem będzie, iż ludzkie struktury neuronalne budują się dla czynności na sprzężeniu, względem uformowania, stosowania i trwałości.

 

Norbert Wiener nalegał, iż procesy zapętlone przynależą z naukami neurologicznymi, na bazie ich roli w kontrolowaniu operacji automatycznych. Neurofizjologicznie i psychologicznie, produktywność zwrotną da się rozumieć jako zdolność zapętloną nad sekwencjami o pętli otwartej (Puppel, 1988, 1996). Potencjał ten oddziaływałby w języku naturalnym także jako funkcja układu nerwowego. Układ ów będzie studiowany dla sprzężenia w zakresie komórkowym, międzykomórkowym i międzyschematowym.

 

Dla kompetentnego wglądu w język naturalny, eksploracja owa obejmie ludzką komunikację, jako współgrę wewnątrzosobowych oraz międzyosobowych jakości. W ramach dyscyplinarnych psycholingwistyki,[8] poleganie na zapętleniu zostanie zbadane względem językowej akwizycji, użycia, oraz deficytu. Za stwierdzeniem reguły[9] zjawiska w aspektach neurofizjologicznym i psychologicznym ludzkiego życia, zależność od sprzężenia zwrotnego może zostać uznana za zbliżoną do popędu,[10] gdzie instynktem odnośnym jest samozachowawczy. W tej perspektywie na ludzkie przetwarzanie informacji, sprzężenie zwrotne miałoby rolę inicjującego, mediującego i modelującego czynnika.

 

PRZYPISY

[1] Ludzkie przetwarzanie informacji: naturalne, biologiczne i psychologiczne operowanie na danych postrzegania, bez lub włącznie ze zmianą zawartości źródłowej bądź początkowej.

[2] Łacińskie pars orationis znaczyło część mowy.

[3] Prymarny: pierwszy rozwojowo lub podstawowy. Dyskurs rozpoczyna się odniesieniem do neurofizjologii, a kontynuuje psychologią języka.

[4] Homeostaza: wewnętrzna równowaga lub relatywne ekwilibrium.

[5] Problem: kontekst wymagający działania lub decyzji, co nie musi oznaczać komplikacji czy trudności, szczególnie w ramach dyscyplinarnych informacji.

[6] Systemiczny: tyczący własności systemowych struktury żywej. Proszę odróżniać systemiczny od systematyczny, regularny, mierzalny.

[7] Schema, plural schemata, z greckiego schema, forma, kształt, postać. Struktury schematowe to formy biologiczne, jak wzorzec neuronalny lub złożona neuronalna łączność działająca wspólnie. Proszę odróżniać to zastosowanie od schematyczny, jako sztywny, mechaniczny, czy matematyczny.

[8] Psycholingwistyka: studia nad czynnikami psychologicznymi w mowie i języku, względem uczenia się, stosowania, oraz deficytu mowy, włącznie z podłożem biologicznym.

[9] Reguła: wyraz zasady jako wyraźnej powtarzalności naturalnego, niewarunkowanego przejawiania się.

[10] Popęd: naturalna, niewarunkowana potrzeba lub impuls, których źródłem jest instynkt w organiźmie żywym. Sens ten nie polega na zastosowaniach freudowskich.

*****

LINK: READ THIS IN AMERICAN ENGLISH

Zapraszam do komentowania

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s